close
Contact met NLO: +31 (0)70 331 25 00
Het Unitair Octrooi

Het Unitair Octrooi

Eén octrooi voor alle deelnemende landen
In het huidige systeem moet de aanvrager van een octrooi, nadat dit door het EOB is verleend, het in de landen van zijn keuze valideren en voldoen aan de taks- en taaleisen van al die landen. Momenteel vormen Europese octrooien na verlening in feite een bundeling van nationale octrooien die per land moeten worden gehandhaafd en bewaakt.

Unitair octrooien in de praktijk

De verleningsprocedure voor een Europees octrooi verandert in het nieuwe systeem niet. Wel kan de octrooihouder, nadat het Europees octrooi eenmaal is verleend, kiezen voor een Unitair Octrooi dat in meerdere landen geldig is. Voor landen die hebben besloten niet mee te doen, blijft nationale validatie van een Europees octrooi, volgens de huidige regeling, uitkomst bieden. Het resultaat is een unitair octrooi dat in alle deelnemende landen geldt en, desgewenst, daarnaast een bundeloctrooi voor de niet-deelnemende landen.

Het Unitair Octrooi is niet verplicht. Het blijft mogelijk elke gewenste selectie van landen af te dekken door het octrooi nationaal te valideren in alleen die landen. Hoe u zich kunt voorbereiden op het nieuwe systeem leest u hier.

Geschillen over unitair octrooien

Unitair octrooien vallen binnen de exclusieve bevoegdheid van een nieuw, centraal octrooigerecht, het Eengemaakt Octrooigerecht (EOG). Het EOG behandelt herroepingen en inbreukzaken. Het krijgt verschillende lokale en regionale afdelingen en drie centrale afdelingen, in Londen, München en Parijs. Meer informatie over het Eengemaakt Octrooigerecht vindt u hier.

Deelnemende landen

Het nieuwe octrooisysteem omvat in eerste instantie België, Bulgarije, Denemarken, Duitsland, Estland, Finland, Italië, Litouwen, Luxemburg, Malta, Nederland, Oostenrijk, Portugal, het Verenigd Koninkrijk en Zweden. Naar verwachting sluiten zich in de loop van de tijd meer landen aan, met als opvallende uitzondering Spanje, dat heeft besloten niet mee te doen. NB: de UPC-overeenkomst is van toepassing op EU-landen. Landen die geen lid zijn van de EU maar wel van het Europees Octrooiverdrag (het huidige systeem) zijn niet bij het project betrokken. Dat zijn bijvoorbeeld Noorwegen, Turkije en Zwitserland. Hoe de deelname van Verenigd Koninkrijk na de Brexit zal uitpakken, is nog te bezien.